Midden Delfland

Rembrandt keert zich in zijn graf om

De relatief arme schilder Rembrandt zou in zijn zeventiende eeuw niet hebben kunnen bedenken dat zijn schilderwerken, de huwelijksportretten van Oopjen Coppit en Maerten Soolmans 160 miljoen Euro moeten opleveren om in Nederlands bezit te komen.

Als de waardebepaling van de kunstwerken al geen waanzin in optima forma is dan is in ieder geval de wens van het Rijksmuseum en de tweede kamer en kabinetsconctie dat wel.

Ieder de helft van de som was de deal. We zijn de Rothschilds niet.

Het zal wel waar zijn dat oud veilingmeester, nu tweede Kamerlid fractievoorzitter voor D66 een bemiddelende rol wenste te spelen om een meerderheid van de tweede kamer aan zijn zijde te krijgen voor de aankoop van de huwelijksportretten van Rembrandt.

In het Haagse Mauritshuis werd even in een achterkamertje in een gloeiend betoog, gemixt met veel kunstorakel door Alexander, zomaar even zeven fractieleiders over de honderdzestig miljoen euro getrokken. Echt waar kamercollega’s deze kunstaankoop is van landsbelang. Dat trekt de wereld naar Amsterdam. We moeten de zorg, het onderwijs ,de werkgelegenheid, de economie even in de wachtkamer plaatsen. Een dagje meer behoeftes zal de zorg van de staat niet doen toenemen. Dat er minder toneel, dans en muziek gespeeld kan worden daar komen we tenslotte wel overheen. Dat Amsterdam de toeristenstroom de stad doet verstikken en een gewoon burgerleven in de binnenstad welhaast onmogelijk wordt beste kamergenoten, daar raken die laconieke Amsterdamse binnensteders wel weer aan gewend. Snappen jullie. Mijn ervaringen als veilingmeester van antieke spulletjes geven mij in dat we die 160 miljoen voor die wonderschone portretten over moeten hebben.

Echt geloof mij nou, het is gewoon een koopje. Goed dat we in het geheim vergaderd hebben. Dat voorkwam prijsopdrijving. Veel kapers op de kust neem dat maar van Alexander aan en ik kan het weten. Vertel mij wat het verschil tussen kunst en kitsch is.

Bij Diederik Samsom P.v.d.A. liep het kwijl uit de mondhoeken toen de deal in het Mauritsachterkamertje beklonken was. Goed gedaan Alexander. Daarmee kunnen we voor de dag komen bij de arbeiders en kapitalisten in het land. Goed toch dat we met deze aankoop de arbeiders binnen het Rijks kunnen krijgen. Neerlands kunstministerJet Bussemaker was helemaal in de wolken toen zij de verslaggeving van Alexander aanhoorde. 160 miljoen moet lukken Alexander. Of heb je nog een andere troef in de achterzak. Een troef uiteraard die jou eerlijk en nobel democratisch denken kan weerstaan. Jet geef mij 24 uur en ik leg je nog een alternatief voorstel voor. Moet ik wel even naar Parijs. Zal ik met je mee gaan Alexander. Kan ik gelijk met mijn Franse kunst collega babbelen wat de politieke mogelijkheden zijn. Prima idee. Voel ik mij ook politiek in den Haag gedekt.

24 uur later ligt er een tweede voorstel. Beide landen kopen een schilderij. Voor Nederland een slok op de borrel. Die Alexander toch. Helemaal in zijn dubbelrol politicus en veilingmeester. En allemaal bekokstoofd in de doka. Franse zijn helemaal gek op doka’s overigens ook op zwarte kunst en zeker als het gaat om een Rembrandtstuk. Wat nog wel moeilijk zal worden is wie prefereert de bruidegom en wie de bruid.

Lieve Jet , de Midden-Delflandse veldprediker had je snuggerder gedacht. Je bent in de val van de veilingmeester gestapt. Nu maar hopen dat deze val je geen ernstig pijn zal doen.

160 miljoen voor twee kunstwerken van Rembrandt. Hoeveel verf en kwasten had de schilder voor dit bedrag kunnen kopen. Hoe lang kan een politiek kunsthuwelijk in het Haagse politieke circuit stand houden. Arme Alexander, laat het je geen tweede keer overkomen. Veilingmeesters hebben veel verstand van vreemd gaan en nog meer van vreemd doen.

Tot slot de vraag, wie helpt de rijks directeur van zijn grootheidswaanzin af.

Veldprediker: Cees van der Meer

Zoek op deze website

Facebook PvdA

Twitter Elly de Jong

Copyright © 2017. PvdA Midden-Delfland